stöð
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f., gen. stöðvar, pl. stöðvar; [staðr. standa; A. S. stæð; Engl. stead, in roadstead; cp. Lat. stātio]:—a berth, harbour; stýr þú hingat eikjunni, ek mun þér stöðna kenna, Hbl.; ef hvalr rekr í stöð manns, … er í stöðinni liggr … er stöðina á, er um gengr stöðina út, N. G. L. i. 252: esp. in plur., þeir kómu í þær stöðvar, … ok lögðu skipit undir mels-höfða, Sd. 147; í þær stöðvar er átti Sveinn konungr ok leggja þeir skip sín í lægi, Fms. xi. 70; þeir kómu í stöðvar Gorms konungs síð um aptan, 15.
- 2.
metaph. place; ok verðr sá at skilja af stöð (from the context) er ræðr skáldskapinn um hvárn kveðit er konunginn, Edda 92.
- 3.
stöðvar, dwelling-places = Gr. ἤθεα; á sömu stöðvum, freq. in mod. usage.
- II.
in local names; Stöð, the harbour in Skard in western Icel.; fara ofan í Stöð, lenda í Stöðinni: Stöðvar-fjörðr, Landn.; whence Stöðfirðingar, m. pl. the men from S., id.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
- esp.
- especially.
- plur.
- fleirtala (e. plural)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- Gr.
- Greek.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)