stöðull
nafnorð, karlkyn
m., dat. stöðli, [A. S. staðol; O. H. G. stadal]:—a milking-sbed, for kine; milli bæjar ok stöðuls, K. Þ. K.; griðkona þín þerrir fætr á jafnan er hón gengr af stöðli, Fb. i. 268; naut vóru á stöðli, … graðungr var á stöðlinum, Vápn. 1; fé var á stöðli of aptaninn, Bjarn. 47: vóru konur at mjöltum, Þóroddr reið á stöðulinn, … hvert sinn er Þóroddr kom á stöðul, Eb. 316, 320; reka naut á stöðul, Eg. 712; konur er til stöðuls fóru, 713; konur vóru á stöðli, Nj. 83; norðr í stöðlum, Sturl. ii. 249; stöðul ok kvíar, Vm. 18; tvá stöðla ok sel, D. N. i. 81; stöðuls-hlið, Landn. 78. stöðul-gerði, n. a milk-pail, Ísl. ii. 74.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)