stöðva
sagnorð
Merkingar
að, with neg. suff. stöðvig-a-k, Hom, 151, [stöð]:—to stop; hann stöðvar sik ekki, Nj. 144; hann stöðvaði her sinn, halted, Eg. 274; s. liðit, Fms. vii. 298.
- 2.
to soothe, halt; hlaupa menn ok stöðva Hall, Ld. 38; kvað bændr mundu stöðva sik, they would calm themselves down, Magn. 424; stöðva ræðu yðra, Sks. 250; s. úhreina anda, Hom. 133; s. þorsta sinn, Al. 83; s. blóð, blóðrás, to still the blood, Lækn.; ok varð eigi stöðvat, Nj. 210, Fms. i. 46; stöðva sik, to contain oneself, Grett. 93 new Ed., Hom. (St.)
- II.
reflex. to stop oneself, calm down; stöðvaðisk Dana-herr, Fms. i. 109; kyrrask ok stöðvask, 623. 26; settisk þá niðr ok stöðvaðisk úfriðr allr ok agi, Fms. vi. 286: to be fixed, stöðvask sú ráðagörð, Bs. i. 809.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- neg.
- negative.
- suff.
- suffix.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Magn.
- Magnús saga jarls. (E. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Lækn.
- Lækninga-bók. (H. V.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)