svæfa
sagnorð
að, [cp. svefja and sefa = to sooth, sæfa = to kill], to lull to sleep; hón svæfir með fögrum söng, Fms. iv. 56, v. 162; hann sló hörpu ok svæfði ormana, Sæm. 162; svíkja ok s. þá er vér skyldim vaka, Fms. ii. 142; vekja upp svæfða reiði, Al. 127; svæfðr, B. K. 121.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sæm.
- Sæmundar Edda. (A, C. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- B. K.
- Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)