Yrða

svæla

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    u, f. [A. S. swol = heat, swælan = to burn; Engl. swelter, sultry; Germ. schwüle]:—a thick, choking smoke; reykr ok svæla, Sturl. iii. 189 C; dimri svælu, Fas, iii. 441; nú görðisk brátt s. mikil í húsunum ok reykr tók at vaxa, Þorst. Síðu H. 175; reykjar-s., a stifling smoke, freq. in mod. usage.

  2. 2.

    metaph. cheating, rapacity: draga saman auð með sökum ok svælum, 623. 21; svæla eðr flærð, Sturl. i. 20.

  3. 2.

    d, to smoke out, suffocate with smoke, used of a fox; s. e-n inni sem melrakka í greni, Nj. 198; leita heldr út en vera svældr inni, Sturl. iii. 189 C.

  4. 2.

    metaph., svæla undir sik, to gain by fair or foul means.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Germ.
German.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
metaph.
metaphorical, metaphorically.

Tilvitnuð rit

Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Þorst. Síðu H.
Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)