sann
sagnorð sann-frétta með þolfalli
fá sanna frétt (af e-u)
- ég hef sannfrétt að þau séu trúlofuð
Beyging
‑frétti ‑frétt beygist eins og frétta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannfrétti sannfrétti égsannfrétti sannfrétti
þúsannfréttir sannfréttir þúsannfréttir sannfréttir
húnsannfréttir sannfrétti húnsannfrétti sannfrétti
viðsannfréttum sannfréttum viðsannfréttum sannfréttum
þiðsannfréttið sannfréttuð þiðsannfréttið sannfréttuð
þausannfrétta sannfréttu þausannfrétti sannfréttu
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
| lýsingarháttur nútíðar | sann |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannfréttist sannfréttist égsannfréttist sannfréttist
þúsannfréttist sannfréttist þúsannfréttist sannfréttist
húnsannfréttist sannfréttist húnsannfréttist sannfréttist
viðsannfréttumst sannfréttumst viðsannfréttumst sannfréttumst
þiðsannfréttist sannfréttust þiðsannfréttist sannfréttust
þausannfréttast sannfréttust þausannfréttist sannfréttust
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannfréttistu sannfréttistu þúsannfréttistu sannfréttistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannfréttirðu sannfréttirðu þúsannfréttirðu sannfréttirðu
þiðsannfréttiði sannfréttuði þiðsannfréttiði sannfréttuði