sann færa
sagnorð sann-færa með þolfalli
koma (e-m) á vissa skoðun
- hann sannfærði mig um að þetta væri sanngjarnt
- hún reyndi að sannfæra sjálfa sig um þetta
sjá sannfærast, sannfærður, sannfærandi
Tengd orð
Beyging
‑færði ‑fært beygist eins og færa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannfæri sannfærði égsannfæri sannfærði
þúsannfærir sannfærðir þúsannfærir sannfærðir
húnsannfærir sannfærði húnsannfæri sannfærði
viðsannfærum sannfærðum viðsannfærum sannfærðum
þiðsannfærið sannfærðuð þiðsannfærið sannfærðuð
þausannfæra sannfærðu þausannfæri sannfærðu
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
| boðháttur eintölu | sann |
| boðháttur fleirtölu | sann |
| stýfður boðháttur | sann |
| lýsingarháttur nútíðar | sann |
kk.kvk.hk.
nf.sannfærður sannfærð sannfært
þf.sannfærðan sannfærða sannfært
þgf.sannfærðum sannfærðri sannfærðu
ef.sannfærðs sannfærðrar sannfærðs
nf.sannfærðir sannfærðar sannfærð
þf.sannfærða sannfærðar sannfærð
þgf.sannfærðum
ef.sannfærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannfærist sannfærðist égsannfærist sannfærðist
þúsannfærist sannfærðist þúsannfærist sannfærðist
húnsannfærist sannfærðist húnsannfærist sannfærðist
viðsannfærumst sannfærðumst viðsannfærumst sannfærðumst
þiðsannfærist sannfærðust þiðsannfærist sannfærðust
þausannfærast sannfærðust þausannfærist sannfærðust
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannfæristu sannfærðistu þúsannfæristu sannfærðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannfærirðu sannfærðirðu þúsannfærirðu sannfærðirðu
þiðsannfæriði sannfærðuði þiðsannfæriði sannfærðuði