snapa
sagnorð með þágufalli og þolfalli
biðja um (e-ð), afla (e-s)
- hundurinn snapaði sér bita við matborðið
- kannski getum við snapað einhverja styrki
- hann er alltaf að reyna að snapa sér vinnu
Beyging
snapaði snapað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnapasnapaðiégsnapisnapaði
þúsnaparsnapaðirþúsnapirsnapaðir
húnsnaparsnapaðihúnsnapisnapaði
viðsnöpumsnöpuðumviðsnöpumsnöpuðum
þiðsnapiðsnöpuðuðþiðsnapiðsnöpuðuð
þausnapasnöpuðuþausnapisnöpuðu
| nafnháttur | snapa |
|---|---|
| sagnbót | snapað |
| boðháttur eintölu | snapaðu |
| boðháttur fleirtölu | snapið |
| stýfður boðháttur | snapa |
| lýsingarháttur nútíðar | snapandi |
kk.kvk.hk.
nf.snapaðursnöpuðsnapað
þf.snapaðansnapaðasnapað
þgf.snöpuðumsnapaðrisnöpuðu
ef.snapaðssnapaðrarsnapaðs
nf.snapaðirsnapaðarsnöpuð
þf.snapaðasnapaðarsnöpuð
þgf.snöpuðum
ef.snapaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnapastsnapaðistégsnapistsnapaðist
þúsnapastsnapaðistþúsnapistsnapaðist
húnsnapastsnapaðisthúnsnapistsnapaðist
viðsnöpumstsnöpuðumstviðsnöpumstsnöpuðumst
þiðsnapistsnöpuðustþiðsnapistsnöpuðust
þausnapastsnöpuðustþausnapistsnöpuðust
| nafnháttur | snapast |
|---|---|
| sagnbót | snapast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnapastusnapaðistuþúsnapistusnapaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnaparðusnapaðirðuþúsnapirðusnapaðirðu
þiðsnapiðisnöpuðuðiþiðsnapiðisnöpuðuði