snar
sagnorð snar-fækka frumlag í þágufalli eða það
fækka hratt
- það hefur snarfækkað á biðlistunum
Beyging
‑fækkaði ‑fækkað beygist eins og fækka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérsnarfækkar snarfækkaði mérsnarfækki snarfækkaði
| nafnháttur | snar |
|---|---|
| sagnbót | snar |
| lýsingarháttur nútíðar | snar |