snar
nafnorð, hvorugkyn
snar-hast
búa sig af stað í snarhasti
... í skyndingu, í flýti
Beyging
eignarfall eintölu ‑hasts beygist eins og hast
eintala
án greinismeð greini
nf.snarhast snarhastið
þf.snarhast snarhastið
þgf.snarhasti snarhastinu
ef.snarhasts snarhastsins