snar
sagnorð snar-fjölga frumlag í þágufalli eða það
verða hratt fleiri
- ríkisstarfsmönnum hefur snarfjölgað
Beyging
‑fjölgaði ‑fjölgað beygist eins og fjölga
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsnarfjölga snarfjölgaði égsnarfjölgi snarfjölgaði
þúsnarfjölgar snarfjölgaðir þúsnarfjölgir snarfjölgaðir
húnsnarfjölgar snarfjölgaði húnsnarfjölgi snarfjölgaði
viðsnarfjölgum snarfjölguðum viðsnarfjölgum snarfjölguðum
þiðsnarfjölgið snarfjölguðuð þiðsnarfjölgið snarfjölguðuð
þausnarfjölga snarfjölguðu þausnarfjölgi snarfjölguðu
mérsnarfjölgar snarfjölgaði mérsnarfjölgi snarfjölgaði
| nafnháttur | snar |
|---|---|
| sagnbót | snar |
| boðháttur eintölu | snar |
| boðháttur fleirtölu | snar |
| stýfður boðháttur | snar |
| lýsingarháttur nútíðar | snar |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsnarfjölgarðu snarfjölgaðirðu þúsnarfjölgirðu snarfjölgaðirðu
þiðsnarfjölgiði snarfjölguðuði þiðsnarfjölgiði snarfjölguðuði