stað
nafnorð, karlkyn
stað-gengill
sá eða sú sem gegnir störfum einhvers (sem kemur í staðinn fyrir einhvern) í fjarveru hans
- staðgengill læknis
Samheiti
- staðgöngumaður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu stað
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.staðgengill staðgengillinn nf.staðgenglar staðgenglarnir
þf.staðgengil staðgengilinn þf.staðgengla staðgenglana
þgf.staðgengli staðgenglinum þgf.staðgenglum staðgenglunum
ef.staðgengils staðgengilsins ef.staðgengla staðgenglanna