Yrða

staðhæfa

sagnorð stað-hæfa með þolfalli

halda (e-u) fast fram

  • hún staðhæfir að sauðkindur skaði gróðurinn
  • hann staðhæfði að draugagangur væri í húsinu

Beyging

‑hæfði ‑hæft beygist eins og hæfa