stað
sagnorð stað-færa með þolfalli
laga (e-ð) að öðrum stað eða aðstæðum
- hann þýddi og staðfærði söngleikinn
Beyging
‑færði ‑fært beygist eins og færa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstaðfæri staðfærði égstaðfæri staðfærði
þústaðfærir staðfærðir þústaðfærir staðfærðir
húnstaðfærir staðfærði húnstaðfæri staðfærði
viðstaðfærum staðfærðum viðstaðfærum staðfærðum
þiðstaðfærið staðfærðuð þiðstaðfærið staðfærðuð
þaustaðfæra staðfærðu þaustaðfæri staðfærðu
| nafnháttur | stað |
|---|---|
| sagnbót | stað |
| boðháttur eintölu | stað |
| boðháttur fleirtölu | stað |
| stýfður boðháttur | stað |
| lýsingarháttur nútíðar | stað |
kk.kvk.hk.
nf.staðfærður staðfærð staðfært
þf.staðfærðan staðfærða staðfært
þgf.staðfærðum staðfærðri staðfærðu
ef.staðfærðs staðfærðrar staðfærðs
nf.staðfærðir staðfærðar staðfærð
þf.staðfærða staðfærðar staðfærð
þgf.staðfærðum
ef.staðfærðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústaðfærirðu staðfærðirðu þústaðfærirðu staðfærðirðu
þiðstaðfæriði staðfærðuði þiðstaðfæriði staðfærðuði