tann bursta
sagnorð tann-bursta með þolfalli
bursta tennur (e-s)
tannbursta sig
Tengd orð
Beyging
‑burstaði ‑burstað beygist eins og bursta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtannbursta tannburstaði égtannbursti tannburstaði
þútannburstar tannburstaðir þútannburstir tannburstaðir
húntannburstar tannburstaði húntannbursti tannburstaði
viðtannburstum tannburstuðum viðtannburstum tannburstuðum
þiðtannburstið tannburstuðuð þiðtannburstið tannburstuðuð
þautannbursta tannburstuðu þautannbursti tannburstuðu
| nafnháttur | tann |
|---|---|
| sagnbót | tann |
| boðháttur eintölu | tann |
| boðháttur fleirtölu | tann |
| stýfður boðháttur | tann |
| lýsingarháttur nútíðar | tann |
kk.kvk.hk.
nf.tannburstaður tannburstuð tannburstað
þf.tannburstaðan tannburstaða tannburstað
þgf.tannburstuðum tannburstaðri tannburstuðu
ef.tannburstaðs tannburstaðrar tannburstaðs
nf.tannburstaðir tannburstaðar tannburstuð
þf.tannburstaða tannburstaðar tannburstuð
þgf.tannburstuðum
ef.tannburstaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútannburstarðu tannburstaðirðu þútannburstirðu tannburstaðirðu
þiðtannburstiði tannburstuðuði þiðtannburstiði tannburstuðuði