tann
nafnorð, kvenkyn
tann-hirða
umhirða tanna, t.d. með tannburstun
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hirðu beygist eins og hirða
eintala
án greinismeð greini
nf.tannhirða tannhirðan
þf.tannhirðu tannhirðuna
þgf.tannhirðu tannhirðunni
ef.tannhirðu tannhirðunnar