tann
nafnorð, karlkyn
tann-garður
upphækkun í munni sem tennurnar sitja í, röð tanna í munninum
Beyging
eignarfall eintölu ‑garðs nefnifall fleirtölu ‑garðar beygist eins og garður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tanngarður tanngarðurinn nf.tanngarðar tanngarðarnir
þf.tanngarð tanngarðinn þf.tanngarða tanngarðana
þgf.tanngarði tanngarðinum þgf.tanngörðum tanngörðunum
ef.tanngarðs tanngarðsins ef.tanngarða tanngarðanna