endur ómur
nafnorð, karlkyn
endur-ómur
Merkingar
- 1.
endurkast hljóðs, bergmál
- 2.
það að éta upp ummæli annars
- skoðanir hans eru endurómur af því sem pabbi hans segir
Samheiti
- endurhljómur
Skyld orð
- bergmálsómur,
- eftirómur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑óms þágufall eintölu ‑ómi eða ‑óm nefnifall fleirtölu ‑ómar beygist eins og ómur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.endurómur endurómurinn nf.endurómar endurómarnir
þf.endurómenduróminn þf.enduróma endurómana
þgf.endurómi / endurómendurómnum / enduróminum þgf.endurómum endurómunum
ef.enduróms endurómsins ef.enduróma endurómanna