endur ráða
sagnorð endur-ráða með þolfalli
ráða (e-n/sig) aftur hjá sama vinnuveitanda
- starfsfólkið sem sagt var upp hefur verið endurráðið
Beyging
‑ræð ‑réð eða ‑réði ‑réðum ‑ráðið beygist eins og ráða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurræð endurréð / endurréði égendurráði endurréði
þúendurræður endurréðst / endurréðir þúendurráðir endurréðir
húnendurræður endurréð / endurréði húnendurráði endurréði
viðendurráðum endurréðum viðendurráðum endurréðum
þiðendurráðið endurréðuð þiðendurráðið endurréðuð
þauendurráða endurréðu þauendurráði endurréðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurráðinn endurráðin endurráðið
þf.endurráðinn endurráðna endurráðið
þgf.endurráðnum endurráðinni endurráðnu
ef.endurráðins endurráðinnar endurráðins
nf.endurráðnir endurráðnar endurráðin
þf.endurráðna endurráðnar endurráðin
þgf.endurráðnum
ef.endurráðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurræðurðu endurréðstu / endurréðirðu þúendurráðirðu endurréðirðu
þiðendurráðiði endurréðuði þiðendurráðiði endurréðuði