endur
sagnorð endur-kjósa með þolfalli
kjósa (e-n) aftur
- hann var endurkosinn formaður foreldrafélagsins
Beyging
‑kýs ‑kaus ‑kusum ‑kosið eða ‑kjörið beygist eins og kjósa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurkýs endurkaus égendurkjósi endurkysi
þúendurkýst endurkaust þúendurkjósir endurkysir
húnendurkýs endurkaus húnendurkjósi endurkysi
viðendurkjósum endurkusum viðendurkjósum endurkysum
þiðendurkjósið endurkusuð þiðendurkjósið endurkysuð
þauendurkjósa endurkusu þauendurkjósi endurkysu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurkosinn / endurkjörinn endurkosin / endurkjörin endurkosið / endurkjörið
þf.endurkosinn / endurkjörinn endurkosna / endurkjörna endurkosið / endurkjörið
þgf.endurkosnum / endurkjörnum endurkosinni / endurkjörinni endurkosnu / endurkjörnu
ef.endurkosins / endurkjörins endurkosinnar / endurkjörinnar endurkosins / endurkjörins
nf.endurkosnir / endurkjörnir endurkosnar / endurkjörnar endurkosin / endurkjörin
þf.endurkosna / endurkjörna endurkosnar / endurkjörnar endurkosin / endurkjörin
þgf.endurkosnum / endurkjörnum endurkosnum / endurkjörnum endurkosnum / endurkjörnum
ef.endurkosinna / endurkjörinna endurkosinna / endurkjörinna endurkosinna / endurkjörinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurkýstu endurkaustu þúendurkjósirðu endurkysirðu
þiðendurkjósiði endurkusuði þiðendurkjósiði endurkysuði