endur
sagnorð endur-lifa með þolfalli
reyna eða lifa (e-ð) upp aftur
- ég endurlifði þessa daga í huganum
Beyging
‑lifði ‑lifað beygist eins og lifa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurlifi endurlifði égendurlifi endurlifði
þúendurlifir endurlifðir þúendurlifir endurlifðir
húnendurlifir endurlifði húnendurlifi endurlifði
viðendurlifum endurlifðum viðendurlifum endurlifðum
þiðendurlifið endurlifðuð þiðendurlifið endurlifðuð
þauendurlifa endurlifðu þauendurlifi endurlifðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurlifirðu endurlifðirðu þúendurlifirðu endurlifðirðu
þiðendurlifiði endurlifðuði þiðendurlifiði endurlifðuði