endur hæfa
sagnorð endur-hæfa með þolfalli
Merkingar
- 1.
koma líkamanum aftur í gott ástand eftir veikindi eða slys
- stofnunin endurhæfir fólk sem hefur lent í slysum
- 2.
koma manni á rétta braut eftir óreglu eða afbrotaferil
- starfsemin felst í því að endurhæfa áfengissjúklinga
Tengd orð
Beyging
endur
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurhæfi endurhæfði égendurhæfi endurhæfði
þúendurhæfir endurhæfðir þúendurhæfir endurhæfðir
húnendurhæfir endurhæfði húnendurhæfi endurhæfði
viðendurhæfum endurhæfðum viðendurhæfum endurhæfðum
þiðendurhæfið endurhæfðuð þiðendurhæfið endurhæfðuð
þauendurhæfa endurhæfðu þauendurhæfi endurhæfðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurhæfður endurhæfð endurhæft
þf.endurhæfðan endurhæfða endurhæft
þgf.endurhæfðum endurhæfðri endurhæfðu
ef.endurhæfðs endurhæfðrar endurhæfðs
nf.endurhæfðir endurhæfðar endurhæfð
þf.endurhæfða endurhæfðar endurhæfð
þgf.endurhæfðum
ef.endurhæfðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurhæfist endurhæfðist égendurhæfist endurhæfðist
þúendurhæfist endurhæfðist þúendurhæfist endurhæfðist
húnendurhæfist endurhæfðist húnendurhæfist endurhæfðist
viðendurhæfumst endurhæfðumst viðendurhæfumst endurhæfðumst
þiðendurhæfist endurhæfðust þiðendurhæfist endurhæfðust
þauendurhæfast endurhæfðust þauendurhæfist endurhæfðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurhæfistu endurhæfðistu þúendurhæfistu endurhæfðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurhæfirðu endurhæfðirðu þúendurhæfirðu endurhæfðirðu
þiðendurhæfiði endurhæfðuði þiðendurhæfiði endurhæfðuði