endur
sagnorð endur-nota með þolfalli
nota eitthvað aftur, endurnýta (e-ð)
- menn voru duglegir að endurnota ýmsa varahluti úr bílum
Beyging
‑notaði ‑notað beygist eins og nota
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurnota endurnotaði égendurnoti endurnotaði
þúendurnotar endurnotaðir þúendurnotir endurnotaðir
húnendurnotar endurnotaði húnendurnoti endurnotaði
viðendurnotum endurnotuðum viðendurnotum endurnotuðum
þiðendurnotið endurnotuðuð þiðendurnotið endurnotuðuð
þauendurnota endurnotuðu þauendurnoti endurnotuðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurnotaður endurnotuð endurnotað
þf.endurnotaðan endurnotaða endurnotað
þgf.endurnotuðum endurnotaðri endurnotuðu
ef.endurnotaðs endurnotaðrar endurnotaðs
nf.endurnotaðir endurnotaðar endurnotuð
þf.endurnotaða endurnotaðar endurnotuð
þgf.endurnotuðum
ef.endurnotaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurnotarðu endurnotaðirðu þúendurnotirðu endurnotaðirðu
þiðendurnotiði endurnotuðuði þiðendurnotiði endurnotuðuði