endur meta
sagnorð endur-meta með þolfalli
meta (e-ð) aftur, á ný
- við þurfum að endurmeta stöðu okkar
Beyging
‑met ‑mat ‑mátum ‑metið beygist eins og meta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurmet endurmat égendurmeti endurmæti
þúendurmetur endurmast þúendurmetir endurmætir
húnendurmetur endurmat húnendurmeti endurmæti
viðendurmetum endurmátum viðendurmetum endurmætum
þiðendurmetið endurmátuð þiðendurmetið endurmætuð
þauendurmeta endurmátu þauendurmeti endurmætu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurmetinn endurmetin endurmetið
þf.endurmetinn endurmetna endurmetið
þgf.endurmetnum endurmetinni endurmetnu
ef.endurmetins endurmetinnar endurmetins
nf.endurmetnir endurmetnar endurmetin
þf.endurmetna endurmetnar endurmetin
þgf.endurmetnum
ef.endurmetinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurmest endurmast égendurmetist endurmætist
þúendurmest endurmast þúendurmetist endurmætist
húnendurmest endurmast húnendurmetist endurmætist
viðendurmetumst endurmátumst viðendurmetumst endurmætumst
þiðendurmetist endurmátust þiðendurmetist endurmætust
þauendurmetast endurmátust þauendurmetist endurmætust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurmestu endurmastu þúendurmetistu endurmætistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurmeturðu endurmastu þúendurmetirðu endurmætirðu
þiðendurmetiði endurmátuði þiðendurmetiði endurmætuði