endur
sagnorð endur-kasta með þágufalli
Beyging
‑kastaði ‑kastað beygist eins og kasta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurkasta endurkastaði égendurkasti endurkastaði
þúendurkastar endurkastaðir þúendurkastir endurkastaðir
húnendurkastar endurkastaði húnendurkasti endurkastaði
viðendurköstum endurköstuðum viðendurköstum endurköstuðum
þiðendurkastið endurköstuðuð þiðendurkastið endurköstuðuð
þauendurkasta endurköstuðu þauendurkasti endurköstuðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurkastast endurkastaðist égendurkastist endurkastaðist
þúendurkastast endurkastaðist þúendurkastist endurkastaðist
húnendurkastast endurkastaðist húnendurkastist endurkastaðist
viðendurköstumst endurköstuðumst viðendurköstumst endurköstuðumst
þiðendurkastist endurköstuðust þiðendurkastist endurköstuðust
þauendurkastast endurköstuðust þauendurkastist endurköstuðust
þaðendurkastast endurkastaðist þaðendurkastist endurkastaðist
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |