Yrða

spýta

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    t, [spjót], to spit, pin with sticks; s. at sér vaðmál, Fas. iii. 10; hann spýtti aptr tjaldinu, ii. 285; s. skinn, to spit a skin, for drying it.

  2. 2.

    t, [spýja], to spit, Bs. ii. 45, Edda 47; s. út bita, N. G. L. i. 343; spýtir hann honum út, Greg. 49; s. í andlit e-m, Pr. 445: to sputter, þat vatn er keldan hefir spýtt, Sks. 147;

  3. 3.

    u, f. [spjót], a spit, stick, wooden pin, Fas. ii. 285, iii. 10; s. er fyrir er stungit, Edda ii. 431, freq. in mod. usage.

  4. 2.

    a candlestick; kerta-klofi ok s. með, Ám, 6.

  5. 4.

    u, f. [spýja], medic. a running sore; fótar-mein þat er menn kalla spýtu, Bs. i. 457. spýtu-leggr, m. a nickname, Orkn.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
medic.
medicine, medically.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)