Yrða

spyrna

sagnorð

Merkingar

d, [spor, cp. sperna, sporna; A. S. speornan; Engl. spurn]:—to spurn, strike with the feet; er úlfrinn spyrnir, Edda 20; s. fæti á e-m, Glúm. 338, Edda 38; stinga huefa eðr spyrna fæti, Grág. ii. 133; s. við fætinum, Bs. i. 462; spyrna fótum í e-t, to spurn with the feet at, Fms. vii. 120; svá hafði Björn hart spyrnt til Vagns, xi. 153; hann spyrndi til sveinsins, Dropl. 31; s. í e-t, to put the feet against, to kick, Bs. i. 462: s. móti broddinum, Acts ix. 5; s. af sér fjötri, Ísl. ii. 52.

  1. II.

    reflex., spyrnask í iljar, of two stretched on their backs, heels to heels, Fas. ii. 147, Þorf. Karl. 410, v. l.

    1. 2.

      part., frá spyrndr allri eign, spurned from, bereft, Fagrsk. 100.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

cp.
compare.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
reflex.
reflexive.
v. l.
varia lectio.
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Björn
Björn Halldórsson.
Dropl.
Droplaugar-sona saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Þorf. Karl.
Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
Fagrsk.
Fagrskinna. (E. I.)