Yrða

styrkr

nafnorð, karlkyn

sjá einnig styrkr lýsingarorð

Merkingar

m. [A. S. stearc; Engl. stark; Dan. styrke], strength, bodily strength; hann drakk eigi meira enn hann mátti halda styrk sínum, Fms. i. 82; eljan ok styrkr, vii. 228; reipi öruggligt til styrkjar, a rope strong enough, Sks. 420 B.

  1. 2.

    force, of war; sögðu at bændr höfðu gört meira styrk móti honum, Fms. ix. 496; spurt höfum vér hversu mikinn styrk þú hefir, i. 103; konungar sendu sinn styrk, Róm. 264.

  2. 3.

    help, assistance; leggja styrk með e-m, Nj. 7; með styrk e-s, Fms. vi. 25; e-m er s. at e-u, Eg. 44; lét hann þar sitja til styrks við sik, Orkn.; lið-styrkr, fé-styrkr.

  3. 4.

    the main strength; konungr sat löngum í Þrándheimi, þar var mestr styrkr landsins, Fms. i. 32.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Dan.
Danish.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Róm.
Rómverja saga. (E. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)