stækka
sagnorð
(stœkka), qs. stærka, að, [stór], to grow, wax, impers.; sjó stækkar, Þorf. Karl. 372, v. l. (better stæra): reflex. stækkask, Háv. 12 new Ed.: freq. in mod. usage, það stækkar.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- qs.
- quasi.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- v. l.
- varia lectio.
- reflex.
- reflexive.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Háv.
- Hávarðar saga. (D. II.)