stytta
sagnorð
sjá einnig stytta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
t, [stuttr; Engl. stunt], to make short, shorten; hafi sá stökku er stytti, who scamped it, Gþl. 399; ok styttu svá strenginn, Fms. v. 289: freq. esp. in mod. usage, stytta sér stundir.
- 2.
to gird up a frock, by tying a band round the waist; hann stytti upp um sik kuflinn, Grett. 91 new Ed.; s. upp kyrtil sinn, 656 C. 5; stytta sik upp, Fas. ii. 333, iii. 283; mod. simply stytta sig, esp. of women.
- II.
reflex. styttask, to be shortened; vegrinn styttist, dagr styttist: metaph. to get angry, Vápn. 26.
- 2.
part. styttr, shortened, Skálda 171.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- freq.
- frequent, frequently.
- esp.
- especially.
- mod.
- modern.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- reflex.
- reflexive.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
Tilvitnuð rit
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)