stað festa
sagnorð stað-festa með þolfalli
sjá einnig staðfesta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
segja að e-ð sé rétt, segja að e-u sé svona háttað
- hún staðfesti að þetta væri sannleikanum samkvæmt
- þetta staðfestir grun yfirvalda um fjársvik
- 2.
fullgilda (lög)
- forseti staðfesti lögin með undirskrift sinni
- 3.
staðfesta ráð sitt
ganga í hjónaband
sjá staðfestast
Beyging
‑festi ‑fest beygist eins og festa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstaðfesti staðfesti égstaðfesti staðfesti
þústaðfestir staðfestir þústaðfestir staðfestir
húnstaðfestir staðfesti húnstaðfesti staðfesti
viðstaðfestum staðfestum viðstaðfestum staðfestum
þiðstaðfestið staðfestuð þiðstaðfestið staðfestuð
þaustaðfesta staðfestu þaustaðfesti staðfestu
| nafnháttur | stað |
|---|---|
| sagnbót | stað |
| boðháttur eintölu | stað |
| boðháttur fleirtölu | stað |
| stýfður boðháttur | stað |
| lýsingarháttur nútíðar | stað |
kk.kvk.hk.
nf.staðfestur staðfest staðfest
þf.staðfestan staðfesta staðfest
þgf.staðfestum staðfestri staðfestu
ef.staðfests staðfestrar staðfests
nf.staðfestir staðfestar staðfest
þf.staðfesta staðfestar staðfest
þgf.staðfestum
ef.staðfestra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstaðfestist staðfestist égstaðfestist staðfestist
þústaðfestist staðfestist þústaðfestist staðfestist
húnstaðfestist staðfestist húnstaðfestist staðfestist
viðstaðfestumst staðfestumst viðstaðfestumst staðfestumst
þiðstaðfestist staðfestust þiðstaðfestist staðfestust
þaustaðfestast staðfestust þaustaðfestist staðfestust
| nafnháttur | stað |
|---|---|
| sagnbót | stað |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústaðfestirðu staðfestirðu þústaðfestirðu staðfestirðu
þiðstaðfestiði staðfestuði þiðstaðfestiði staðfestuði