uppá koma
nafnorð, kvenkyn
uppá-koma
Merkingar
- 1.
tilviljunarkenndur atburður
- þetta var ljóta uppákoman í vinnunni í gær
- við lentum í óskemmtilegri uppákomu í gærkvöldi
- 2.
atriði á list- eða skemmtidagskrá
- eftir borðhaldið var skemmtikraftur með óvænta uppákomu
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑komu nefnifall fleirtölu ‑komur eignarfall fleirtölu ‑koma eða ‑komna beygist eins og koma
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.uppákoma uppákoman nf.uppákomur uppákomurnar
þf.uppákomu uppákomuna þf.uppákomur uppákomurnar
þgf.uppákomu uppákomunni þgf.uppákomum uppákomunum
ef.uppákomu uppákomunnar ef.uppákoma / uppákomna uppákomanna / uppákomnanna