uppá standa
sagnorð uppá-standa með þolfalli
halda (e-u) fram, staðhæfa (e-ð)
- hann uppástendur að súkkulaði sé gott fyrir heilsuna
Beyging
‑stend ‑stóð ‑stóðum ‑staðið beygist eins og standa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppástend uppástóð éguppástandi uppástæði
þúuppástendur uppástóðst þúuppástandir uppástæðir
húnuppástendur uppástóð húnuppástandi uppástæði
viðuppástöndum uppástóðum viðuppástöndum uppástæðum
þiðuppástandið uppástóðuð þiðuppástandið uppástæðuð
þauuppástanda uppástóðu þauuppástandi uppástæðu
| nafnháttur | uppá |
|---|---|
| sagnbót | uppá |
| lýsingarháttur nútíðar | uppá |
kk.kvk.hk.
nf.uppástaðinn uppástaðin uppástaðið
þf.uppástaðinn uppástaðna uppástaðið
þgf.uppástöðnum uppástaðinni uppástöðnu
ef.uppástaðins uppástaðinnar uppástaðins
nf.uppástaðnir uppástaðnar uppástaðin
þf.uppástaðna uppástaðnar uppástaðin
þgf.uppástöðnum
ef.uppástaðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppástendurðu uppástóðstu þúuppástandirðu uppástæðirðu
þiðuppástandiði uppástóðuði þiðuppástandiði uppástæðuði