vanga
nafnorð, kvenkyn
vanga-veltur fleirtöluorð
heilabrot og umhugsun
- hann er með endalausar vangaveltur um tekjur annarra
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu vanga
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vangavelta vangaveltan nf.vangaveltur vangavelturnar
þf.vangaveltu vangaveltuna þf.vangaveltur vangavelturnar
þgf.vangaveltu vangaveltunni þgf.vangaveltum vangaveltunum
ef.vangaveltu vangaveltunnar ef.vangavelta / vangaveltna vangaveltanna / vangaveltnanna