vanhæfi

nafnorð, hvorugkyn

van-hæfi lögfræði

það að uppfylla ekki hæfisreglur til þess að fara með mál, t.d. vegna tengsla sem geta haft áhrif á ákvarðanir

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑hæfis beygist eins og hæfi