van geta
nafnorð, kvenkyn
van-geta
það að geta ekki
- hann fékk húsnæðisstyrk vegna vangetu til að afla sér tekna
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑getu beygist eins og geta
eintala
án greinismeð greini
nf.vangeta vangetan
þf.vangetu vangetuna
þgf.vangetu vangetunni
ef.vangetu vangetunnar