van hæfni
nafnorð, kvenkyn
van-hæfni
Merkingar
- 1.
það að fullnægja ekki kröfum sem gerðar eru til manns
- hann var rekinn vegna vanhæfni í starfi
- 2.
það að vera vanhæfur, vanhæfi
- ákveðnar reglur gilda um vanhæfni við úthlutun opinberra styrkja
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hæfni beygist eins og hæfni
eintala
án greinismeð greini
nf.vanhæfni vanhæfnin
þf.vanhæfni vanhæfnina
þgf.vanhæfni vanhæfninni
ef.vanhæfni vanhæfninnar