Yrða

vanhæfni

nafnorð, kvenkyn

van-hæfni

Merkingar

  1. 1.

    það að fullnægja ekki kröfum sem gerðar eru til manns

    • hann var rekinn vegna vanhæfni í starfi
  2. 2.

    það að vera vanhæfur, vanhæfi

    • ákveðnar reglur gilda um vanhæfni við úthlutun opinberra styrkja
Skyld orð
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑hæfni beygist eins og hæfni