van trú
nafnorð, kvenkyn
van-trú
það að treysta ekki e-u eða einhverju
hafa vantrú á honum
Samheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑trúar beygist eins og trú
eintala
án greinismeð greini
nf.vantrú vantrúin
þf.vantrú vantrúna
þgf.vantrú vantrúnni
ef.vantrúar vantrúarinnar