vankaður
lýsingarorð
eftir sig, ringlaður, einkum eftir svefn, svæfingu eða drykkju
- hún var dálítið vönkuð en fór þó í vinnuna
Tengd orð
Beyging
vönkuð vankað miðstig vankaðri efsta stig vankaðastur
kk.kvk.hk.
nf.vankaðurvönkuðvankað
þf.vankaðanvankaðavankað
þgf.vönkuðumvankaðrivönkuðu
ef.vankaðsvankaðrarvankaðs
nf.vankaðirvankaðarvönkuð
þf.vankaðavankaðarvönkuð
þgf.vönkuðum
ef.vankaðra
nf.vankaðivankaðavankaða
aukaföllvankaðavönkuðuvankaða
öll föllvönkuðu
öll föllvankaðrivankaðrivankaðra
öll föllvankaðri
kk.kvk.hk.
nf.vankaðasturvönkuðustvankaðast
þf.vankaðastanvankaðastavankaðast
þgf.vönkuðustumvankaðastrivönkuðustu
ef.vankaðastsvankaðastrarvankaðasts
nf.vankaðastirvankaðastarvönkuðust
þf.vankaðastavankaðastarvönkuðust
þgf.vönkuðustum
ef.vankaðastra
nf.vankaðastivankaðastavankaðasta
aukaföllvankaðastavönkuðustuvankaðasta
öll föllvönkuðustu