van
sagnorð van-rækja með þolfalli
hirða ekki um (e-ð/e-n), sinna ekki skyldum sínum
- hún vanrækir börnin sín
- eigandinn hefur vanrækt viðhald á húsinu
Beyging
van
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanræki vanrækti égvanræki vanrækti
þúvanrækir vanræktir þúvanrækir vanræktir
húnvanrækir vanrækti húnvanræki vanrækti
viðvanrækjum vanræktum viðvanrækjum vanræktum
þiðvanrækið vanræktuð þiðvanrækið vanræktuð
þauvanrækja vanræktu þauvanræki vanræktu
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
| boðháttur eintölu | van |
| boðháttur fleirtölu | van |
| stýfður boðháttur | van |
| lýsingarháttur nútíðar | van |
kk.kvk.hk.
nf.vanræktur vanrækt vanrækt
þf.vanræktan vanrækta vanrækt
þgf.vanræktum vanræktri vanræktu
ef.vanrækts vanræktrar vanrækts
nf.vanræktir vanræktar vanrækt
þf.vanrækta vanræktar vanrækt
þgf.vanræktum
ef.vanræktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvanrækist vanræktist égvanrækist vanræktist
þúvanrækist vanræktist þúvanrækist vanræktist
húnvanrækist vanræktist húnvanrækist vanræktist
viðvanrækjumst vanræktumst viðvanrækjumst vanræktumst
þiðvanrækist vanræktust þiðvanrækist vanræktust
þauvanrækjast vanræktust þauvanrækist vanræktust
| nafnháttur | van |
|---|---|
| sagnbót | van |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanrækistu vanræktistu þúvanrækistu vanræktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvanrækirðu vanræktirðu þúvanrækirðu vanræktirðu
þiðvanrækiði vanræktuði þiðvanrækiði vanræktuði