vanta
sagnorð með þolfalli frumlag í þolfalli
hafa þörf fyrir (e-ð), skorta (e-ð)
- mig vantar ljósaperu í lampann
- stofnunina vantar mikla peninga
klukkuna vantar fimm mínútur í tvö
klukkan er 1:55
það vantar eitthvað í hana
hún er furðulega sljó, vitlaus
það vantar ekki að hann er í fínum fötum
hann er sannarlega í fínum fötum
það vantar herslumuninn
það vantar bara örlítið (upp á e-ð)
- það vantaði bara herslumuninn að hún kæmist inn á þing
það vantar fólk til starfa
það vantar mikið upp á að samningar takist
- það vantar enn örlítið upp á nægan fjölda þátttakenda
Beyging
vantaði vantað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
það, migvantarvantaðiþað, migvantivantaði
| nafnháttur | vanta |
|---|---|
| sagnbót | vantað |
| lýsingarháttur nútíðar | vantandi |