van næring
nafnorð, kvenkyn
van-næring
það þegar líkamann vantar næringarefni, næringarskortur
- í gamla daga dóu börn stundum úr vannæringu
Samheiti
- næringarskortur,
- næringarleysi
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑næringar beygist eins og næring
eintala
án greinismeð greini
nf.vannæring vannæringin
þf.vannæringu vannæringuna
þgf.vannæringu vannæringunni
ef.vannæringar vannæringarinnar