vanskapn
nafnorð, karlkyn
vanskapn-ingur
vanskapað dýr eða maður; afskræmd vera
Beyging
eignarfall eintölu vanskapn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.vanskapningur vanskapningurinn nf.vanskapningar vanskapningarnir
þf.vanskapning vanskapninginn þf.vanskapninga vanskapningana
þgf.vanskapningi vanskapningnum þgf.vanskapningum vanskapningunum
ef.vanskapnings vanskapningsins ef.vanskapninga vanskapninganna