endur
sagnorð endur-holdgast miðmynd
líkamnast aftur, fæðast aftur á jörðu
Beyging
endur
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurholdgast endurholdgaðist égendurholdgist endurholdgaðist
þúendurholdgast endurholdgaðist þúendurholdgist endurholdgaðist
húnendurholdgast endurholdgaðist húnendurholdgist endurholdgaðist
viðendurholdgumst endurholdguðumst viðendurholdgumst endurholdguðumst
þiðendurholdgist endurholdguðust þiðendurholdgist endurholdguðust
þauendurholdgast endurholdguðust þauendurholdgist endurholdguðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurholdgaður endurholdguð endurholdgað
þf.endurholdgaðan endurholdgaða endurholdgað
þgf.endurholdguðum endurholdgaðri endurholdguðu
ef.endurholdgaðs endurholdgaðrar endurholdgaðs
nf.endurholdgaðir endurholdgaðar endurholdguð
þf.endurholdgaða endurholdgaðar endurholdguð
þgf.endurholdguðum
ef.endurholdgaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurholdgastu endurholdgaðistu þúendurholdgistu endurholdgaðistu