endur gjalda
sagnorð endur-gjalda með þágufalli og þolfalli
Merkingar
- 1.
launa (e-m) t.d. greiða
- hún endurgalt brosið
- við endurguldum þeim heimboðið
- hvernig get ég endurgoldið þér greiðann?
- hann vonar að ást sín sé endurgoldin
- 2.
borga, greiða (e-ð) aftur
- hann fékk virðisaukaskattinn endurgoldinn
Tengd orð
Beyging
‑geld ‑galt ‑guldum ‑goldið beygist eins og gjalda
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurgeld endurgalt égendurgjaldi endurgyldi
þúendurgeldur endurgalst þúendurgjaldir endurgyldir
húnendurgeldur endurgalt húnendurgjaldi endurgyldi
viðendurgjöldum endurguldum viðendurgjöldum endurgyldum
þiðendurgjaldið endurgulduð þiðendurgjaldið endurgylduð
þauendurgjalda endurguldu þauendurgjaldi endurgyldu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurgoldinn endurgoldin endurgoldið
þf.endurgoldinn endurgoldna endurgoldið
þgf.endurgoldnum endurgoldinni endurgoldnu
ef.endurgoldins endurgoldinnar endurgoldins
nf.endurgoldnir endurgoldnar endurgoldin
þf.endurgoldna endurgoldnar endurgoldin
þgf.endurgoldnum
ef.endurgoldinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurgeldurðu endurgalstu þúendurgjaldirðu endurgyldirðu
þiðendurgjaldiði endurgulduði þiðendurgjaldiði endurgylduði