endur heimt
nafnorð, kvenkyn
endur-heimt
Merkingar
- 1.
það að fá aftur í hendur e-ð sem var glatað
- endurheimt votlendis
- 2.
(um rafhleðslu, einkum í bílum) það að hemlun endurheimtir og endurnýtir orkuna sem annars tapast
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu endur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.endurheimt endurheimtin nf.endurheimtur / endurheimtir endurheimturnar / endurheimtirnar
þf.endurheimt endurheimtina þf.endurheimtur / endurheimtir endurheimturnar / endurheimtirnar
þgf.endurheimt endurheimtinni þgf.endurheimtum endurheimtunum
ef.endurheimtar endurheimtarinnar ef.endurheimta endurheimtanna