endur
sagnorð endur-hanna með þolfalli
hanna (e-ð) aftur
Beyging
‑hannaði ‑hannað beygist eins og hanna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurhanna endurhannaði égendurhanni endurhannaði
þúendurhannar endurhannaðir þúendurhannir endurhannaðir
húnendurhannar endurhannaði húnendurhanni endurhannaði
viðendurhönnum endurhönnuðum viðendurhönnum endurhönnuðum
þiðendurhannið endurhönnuðuð þiðendurhannið endurhönnuðuð
þauendurhanna endurhönnuðu þauendurhanni endurhönnuðu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurhannaður endurhönnuð endurhannað
þf.endurhannaðan endurhannaða endurhannað
þgf.endurhönnuðum endurhannaðri endurhönnuðu
ef.endurhannaðs endurhannaðrar endurhannaðs
nf.endurhannaðir endurhannaðar endurhönnuð
þf.endurhannaða endurhannaðar endurhönnuð
þgf.endurhönnuðum
ef.endurhannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurhannast endurhannaðist égendurhannist endurhannaðist
þúendurhannast endurhannaðist þúendurhannist endurhannaðist
húnendurhannast endurhannaðist húnendurhannist endurhannaðist
viðendurhönnumst endurhönnuðumst viðendurhönnumst endurhönnuðumst
þiðendurhannist endurhönnuðust þiðendurhannist endurhönnuðust
þauendurhannast endurhönnuðust þauendurhannist endurhönnuðust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurhannastu endurhannaðistu þúendurhannistu endurhannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurhannarðu endurhannaðirðu þúendurhannirðu endurhannaðirðu
þiðendurhanniði endurhönnuðuði þiðendurhanniði endurhönnuðuði