endur heimta
sagnorð endur-heimta með þolfalli
fá (e-ð) aftur
- hún hefur endurheimt sitt fyrra þrek
- landið endurheimti sjálfstæði sitt á ný
Tengd orð
Beyging
‑heimti ‑heimt beygist eins og heimta
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurheimti endurheimti égendurheimti endurheimti
þúendurheimtir endurheimtir þúendurheimtir endurheimtir
húnendurheimtir endurheimti húnendurheimti endurheimti
viðendurheimtum endurheimtum viðendurheimtum endurheimtum
þiðendurheimtið endurheimtuð þiðendurheimtið endurheimtuð
þauendurheimta endurheimtu þauendurheimti endurheimtu
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
| boðháttur eintölu | endur |
| boðháttur fleirtölu | endur |
| stýfður boðháttur | endur |
| lýsingarháttur nútíðar | endur |
kk.kvk.hk.
nf.endurheimtur endurheimt endurheimt
þf.endurheimtan endurheimta endurheimt
þgf.endurheimtum endurheimtri endurheimtu
ef.endurheimts endurheimtrar endurheimts
nf.endurheimtir endurheimtar endurheimt
þf.endurheimta endurheimtar endurheimt
þgf.endurheimtum
ef.endurheimtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égendurheimtist endurheimtist égendurheimtist endurheimtist
þúendurheimtist endurheimtist þúendurheimtist endurheimtist
húnendurheimtist endurheimtist húnendurheimtist endurheimtist
viðendurheimtumst endurheimtumst viðendurheimtumst endurheimtumst
þiðendurheimtist endurheimtust þiðendurheimtist endurheimtust
þauendurheimtast endurheimtust þauendurheimtist endurheimtust
| nafnháttur | endur |
|---|---|
| sagnbót | endur |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurheimtistu endurheimtistu þúendurheimtistu endurheimtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúendurheimtirðu endurheimtirðu þúendurheimtirðu endurheimtirðu
þiðendurheimtiði endurheimtuði þiðendurheimtiði endurheimtuði