staðal
nafnorð, karlkyn
staðal-búnaður
fastur búnaður sem fylgir með eða tilheyrir e-u, t.d. tæki eða bíl
Beyging
eignarfall eintölu ‑búnaðar beygist eins og búnaður
eintala
án greinismeð greini
nf.staðalbúnaður staðalbúnaðurinn
þf.staðalbúnað staðalbúnaðinn
þgf.staðalbúnaði staðalbúnaðinum / staðalbúnaðnum
ef.staðalbúnaðar staðalbúnaðarins