stað fastur
lýsingarorð stað-fastur
sem sýnir festu, sem hvikar ekki frá settri stefnu
- ég var staðföst og keypti ekkert á útsölunum
- hann er hógvær en staðfastur í málflutningi sínum
Samheiti
- fastnæmur
Andheiti
- óstaðfastur
Tengd orð
Beyging
‑föst ‑fast miðstig ‑fastari efsta stig ‑fastastur beygist eins og fastur
kk.kvk.hk.
nf.staðfastur staðföst staðfast
þf.staðfastan staðfasta staðfast
þgf.staðföstum staðfastri staðföstu
ef.staðfasts staðfastrar staðfasts
nf.staðfastir staðfastar staðföst
þf.staðfasta staðfastar staðföst
þgf.staðföstum
ef.staðfastra
nf.staðfasti staðfasta staðfasta
aukaföllstaðfasta staðföstu staðfasta
öll föllstaðföstu
öll föllstaðfastari staðfastari staðfastara
öll föllstaðfastari
kk.kvk.hk.
nf.staðfastastur staðföstust staðfastast
þf.staðfastastan staðfastasta staðfastast
þgf.staðföstustum staðfastastri staðföstustu
ef.staðfastasts staðfastastrar staðfastasts
nf.staðfastastir staðfastastar staðföstust
þf.staðfastasta staðfastastar staðföstust
þgf.staðföstustum
ef.staðfastastra
nf.staðfastasti staðfastasta staðfastasta
aukaföllstaðfastasta staðföstustu staðfastasta
öll föllstaðföstustu